رکوئیم زندگی به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت شصت :
قدمی عقب رفتم که چیزی مانعم شد و دستی روی کمرم قرار گرفت.
حس بدی به سرعت در کل وجودم پیچید و ترسیده برگشتم.
با دیدن کسی که پشتم بود، تماما چیزی که دیده بودم را فراموش کردم.
اخم‌هایم را در هم کشیدم.
ولم کنی که گفتم، بی‌صدا از دهانم خارج شد.
نگاه سبحان اما به من نبود.
جایی درست پشت سرم را نگاه می‌کرد.
نمی‌دانستم نگاه او کجاست اما دستم را روی ساق دستش گذاشتم و خواست
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۷۳۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
---
3چرا؟
۵ سال پیشDayana
6چون یسره یا در حال آه و نالست یا غر میزنه یا پاچه اون سبحان بدبختو میگیره
۵ سال پیش//
1دقیقا فک نمیکردم کسی حس منو داشته باشه ها :)
۵ سال پیشHim
6دهنت سرویس خیلی باهات موافقم😂
۵ سال پیشآریانا
2آمنه جون به حرفاشون اهمیت نده خودم فن دوآتیشت هستم.شما باید در کنار نوشتن به زندگی تون هم برسیدتازه چندتا کتاب دیگه هم بجز این دارید مینویسید.امیدوارم بقیه هم قوه درکشون رو ببرن بالا تا بتونن درکتون
۵ سال پیش
آمنه آبدار | نویسنده رمان
مرسی از درکت عزیزم🌹
۵ سال پیشهیلدا
4نویسنده جون زیاد اهمیت به حرفای آدمهای مریض نده خودتو و قلمتو عشقه
۵ سال پیش:|
4***.مال :()
۵ سال پیش.
15خب اون یکی پارت روهم امروز میزاشتی 😂😐
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
Dayana
18ولی من از هر زاویه ای نگاه میکنم میبینم سروه خیلی تفلونه!